Screw It

OK na sana lahat kaso. Shemay. Ano ba naman yun?

Since the day our college lives officially started (which was way last June), hindi ko na nakita ang mga former classmates ko. (Okay, so mayroong mga occasional "bump into's" pero yun na yun.) So yun nga. Err...ngayon na lang ulit ako nakaranas ng matinong reunion. I'm supposed to be happy and whatnot. Pero. Erm. Ganun talaga.

Sabi ni Kuya Newton:

"For every action, there's always an equal and opposite
reaction."

Kahit ba sabihin ninyong pang-Physics lang yan, applicable din yan sa totoong buhay. Yun nga. Quarter to 11, umalis na ako sa bahay at nagpunta na sa supposed meeting place namin. Akala ko ako na lang hinihintay dahil 10:30 AM ang usapan. Bili naman ako ng Slurpee. Hindi ko rin naman nagustuhan. Huhu. Wala palang laman sikmura ko at bigla akong napainom ng softdrink. Tae.

So yun. Err.

11:00 - Hyper text brigade na ako dahil wala pa ring dumadating/nagrereply.
11:30 - Nagtext si Latootz at sinabing kakagising nya lang.
12:00 - Dumating si Mylang. Nagyaya ako sa McDo. Craving for fries. Mehehe.
12:30 - Nagtext si Cielo at nagpapasundo sa 711 na katapat ng McDo kung saan kami kasalukyang lumalamon. Naiiyak na daw siya. Haha.
1:00 - Pumunta na kami kila Bianca. Yea.

At yun nga, napuno ang hapon namin ng English ni Pokwang, baluktot na English ng kasama nyang naging contestant sa search for the next White Castle girl, lechon manok, piano recital ni Cielo, Lita's Store, Guitar Hero, yung chichang hindi ko maalala ang pangalan, Naruto Shippuden, Tekken 5, Resident Evil 4 (Wa...Leon...T-T), Pinoy Big Brother, cam moments...err...yun. At iba pang hindi ko na maalala. Huhu. Masaya. Sobra.

At na-drain ang cellphone ko.

Yun. 6 na kami umalis kila Bianca. Para na pala akong umuwi galing sa UP nang walang traffic sa Shaw dahil 7:30 na ako nakarating sa bahay. Huhu.

Pero bago yun, meron pang nangyari sa tricycle.

Sa palengke kami bumaba ni Mylang. Isang sakay na lang ako. Yun nga. Tricycle. Yung una kong nilapitan, 20 daw bayad. Hallur. 15 lang kaya (12 pa nga talaga yun e). Kung mayaman lang ako at hindi bakasyon (di tulad ngayon), pumayag na sana ako. Kaso nasa über cheapskate mode ako kanina kaya...yun. Hindi ako sumakay. Dun ako sa pangalawa sumakay.

E di yun, pagdating, nag-abot ng bente, naghintay ng sukli. Tapos.

Manong: Magkano ba binabayad nyo?
Ako: Kinse ho.
Manong: (Nag-abot ng P5) Sinabi mo na sana kanina nang
hindi kita sinakay. Kawawa naman kami.

First time when I felt really, really bad over a five-peso coin. Ang panget ng pakiramdam. Yun.

Salubong ba naman ng lola ko sa akin: "Patay ka sa nanay mo."

Ano ba naman yun?

Yun nga. Galit si Mami. Kanina pa pala ako tinetext. Wala naman akong magawa kanina dahil off na cellphone ko. Nung chinarge ko, saka ko lang nabasa yung mga text nya.

Kukunin nya na lang daw yung cellphone ko dahil wala namang silbi. Malas. Ngayon na lang ulit ako lumabas nang na-drain ang cellphone, saka pa siya nagtext. At galit pa siya. Tae talaga.

Matagal na daw nangyayari yun. Eh ngayon lang kaya. Sus. Ewan.

Ang masaklap, baka idamay pa nya yung activity namin sa org sa Monday at kahit yung induction namin sa galit niya. Ganun naman siya eh. Pero sana, wag naman. Matagal na akong nagpaliwanag sa kanya tungkol sa Lunarock. Hay.

Fingers crossed...

Kuhanan pala ng classcards namin sa SocSci 1. Sana okay, para may kick back ako. Hay.

Lessons of the Day:

1. Masama magsoftdrinks kapag walang laman ang tiyan.
2. Ayoko palang pinaghihintay ako. Ayoko rin naman maging pa-VIP.
3. Mahirap talunin si Latootz sa Tekken.
4. Kapag malapit nang ma-drain ang cellphone, magtext agad kay Mami at ipagbigay-alam ito.
5. Mahirap na ang buhay. Kailangang maglakad.
6. Ayoko pa ring maglaro ng Resident Evil.
7. Noob pa rin ako mag-watercolor.
8. Mahirap ang Fine Arts sa UST. Mas mahal din ang tuition.
9. Parte na ng buhay ng tao ang traffic. With that as a given, hindi ko 'to pwedeng idahilan kapag ginabi ako. Tae.

Yun. Nagdrawing na lang ako. Hay. Panget ko magdrawing. Shemay. Windang sa umaga, masaya sa hapon, wasted sa gabi. Yak.

Maintaining the equilibrium. Striking a balance. Parang gulong ang buhay, minsan nasa taas, minsan nasa baba.

Hindi daw pwedeng puro saya at puro lungkot.

Buti pa siya. Nasa induction. Hay. Nandun pa siya. T-T