On Mistrust and More Crap

Damn. I just want them to be honest with me. And they bombard me with reasons. READ. Crappy reasons.

"You're too young to date."
"College freshman ka pa lang."
"Una akong nakipag-date nung graduating na ako sa college."

Ano ba naman ang panlaban ko? Nanay ko yun. Wala na naman akong magagawa, 'di ba? Gustuhin ko mang makipag-debate, at mag-cite ng mga patunay na mature na ako para lumabas nang kami lang ni Les, hindi pa rin pwede.

May kilala nga ako. Sixteen pa lang. Pwede nang makipag-date.
O ha. Talo pa ko.
Possible Answer ni Mami: "Siya yun. Magkaiba ang takbo ng isip ko at ng nanay nya."

Si Kuya, pwede na nung college freshman pa lang siya.

Possible Answer ni Mami: "Lalaki naman ang kuya mo."

Hindi naman sa takbo ng isip o kasarian ang batayan. Hmm. Ako lang siguro yun. Pero ayaw pa nilang sabihin ang totoo. Kaya ayaw nilang pagbigyan, wala silang tiwala sa akin.

Yeah right. Like I'll get pregnant within five hours inside a mall with hundreds of people. Tae. Sobrang nadala sila. Ni ayaw na nila ulit akong pagkatiwalaan.

Matapos ang dalawang taon mula nung mangyari yun, wala pa rin. Kung meron na ulit, konti pa rin. Alam kong hindi ganun kadali magbalik ng tiwala.

Pero nung mapanood ko yung sinabi ni Gretchen sa TV Patrol kagabi, grabe. May quotable quote siya.

"Tao rin ako. Nadadapa. Nagkakamali. Pero natututong
tumayo."

Wow. Hands down ako sa kanya. Pero as if naman pwede ko yang sabihin kay Mami at Dadi. Baka sabihin pa nilang fan ako ni Greta.

Pero hindi yun eh. Mula nung mawala si Angel sa buhay ko, I've been trying my best to be honest. As in super honest.

Pero wala pa rin. My efforts are rendered futile. Tae.

Nakakapagod na rin eh.

Naisip ko na lang. Kapag lalo pa akong lumaban sa kanila, lalo rin nilang iisiping hindi pa rin ako nagbabago. Nakakainis. Gusto ko lang namang pagkatiwalaan ulit nila ako. Ayoko nang magsinungaling sa kanila. Ayoko ng pakiramdam eh.

Nakakainis.

Natututo rin naman ako sa mga pagkakamali ako. Hindi ako bobo. Yun ang napatunayan ko sa sarili ko. At sana bigyan man lang nila ako ng pagkakataon para patunayan sa kanila na hindi ako inutil.